Spinning around

Ξεκίνησα από περιέργεια να βλέπω το τρίπτυχο ντοκιμαντέρ του Netflix για την Kylie Minogue, υποθέτοντας ότι πρόκειται περί ανάλαφρης αναδρομής στην καριέρα της. Τουναντίον, βρέθηκα να παρακολουθώ ένα συναρπαστικό πορτρέτο ανέλπιστου βάθους, καθώς μέσα από την παρουσίαση της ζωής της τραγουδίστριας θίγονται ζητήματα όπως η ανθεκτικότητα, η διαχείριση της δημόσιας εικόνας και η πρόκληση της προσωπικής εξέλιξης και ωρίμανσης. Η εξομολογητική αφήγηση της Kylie αποκαλύπτει έναν άνθρωπο με ευαισθησίες και ποιότητες που ίσως δεν περιμένει κανείς εύκολα κρίνοντας από τις (κάπως εύπεπτες) επιτυχίες της. 

Από την παρακολούθηση του αφιερώματος, προκύπτουν μερικά ενδιαφέροντα συμπεράσματα. 

Πρώτον, η επιτυχία σπανίως ακολουθεί γραμμική πορεία. Η Kylie πέρασε από περιόδους αποθέωσης αλλά και αμφισβήτησης, με τον (βρετανικό) Τύπο να την αντιμετωπίζει με περιφρόνηση και ειρωνεία. Το ντοκιμαντέρ δείχνει ότι η διάρκεια μιας καριέρας δεν εξαρτάται τόσο από τις κορυφώσεις όσο από την ικανότητα να επανακάμπτει κανείς μετά από κάθε πτώση. Η ιστορία της Kylie είναι μια διαρκής διαδικασία «επιστροφής».  

Δεύτερον, οι μεγάλες δοκιμασίες της ζωής μπορεί να επιταχύνουν την συναισθηματική και ψυχική ωρίμανση, καθώς μας φέρνουν αντιμέτωπους με την υποχρεωτική αναγνώριση της θνητότητάς μας. Η πιο συγκινητική στιγμή του ντοκιμαντέρ είναι η περιγραφή της περιπέτειας με τον καρκίνο, αλλά και η αποκάλυψη από την ίδια ότι η ασθένεια επανεμφανίστηκε το 2021. 

Τρίτον, η προσωπική εξέλιξη και βελτίωση προϋποθέτει συστηματική προσπάθεια και συνέπεια, αλλά συναρτάται και άλλων παραμέτρων όπως η τύχη, η συγκυρία και οι γνωριμίες. Πέραν του όποιου ταλέντου της (που όντως διαθέτει), η Kylie εκμεταλλεύτηκε όσο καλύτερα μπορούσε τις ευκαιρίες που της δόθηκαν: χρησιμοποίησε ως εφαλτήριο για την αρχική της ανάδειξη τους Stock, Aitken & Waterman (ίσως τους πιο διάσημους βρετανους hit-makers των 80s), αξιοποίησε το (κάπως προκάτ) ειδύλλιο με τον Jason Donovan για να καλλιεργήσει το ενδιαφέρον του κοινού, ρούφηξε εμπειρίες από τη σχέση της με τον Michael Hutchence των INXS, αναβάθμισε την εικόνα της μέσω της συνεργασίας της με τον Nick Cave (επική η ατάκα του Cave όταν ερωτάται γιατί επέλεξε την Kylie για το υπέροχο «Where The Wild Roses Grow»: "It was a strange thing with Kylie, because she had everything but credibility. And I had credibility, but not much else.») και βεβαίως διατήρησε ως κρίσιμη σταθερά τη σχέση με τους γονείς και τα αδέλφια της. Η επιλογή των ανθρώπων με τους οποίους σχετιζόμαστε και τα κοινωνικά δίκτυα εντός των οποίων κινούμαστε, καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την πορεία μας, το ύψος και το βάθος μας.

H πορεία της Kylie Minogue αποδεικνύει ότι η στοχοπροσήλωση, η αποφασιστικότητα, αλλά και η θετική διάθεση, συνιστούν ισχυρή άμυνα απέναντι στις προσωπικές απώλειες, τις δυσκολίες και την κριτική των άλλων. Και ότι η επιτυχία είναι αποτέλεσμα συνδυασμού παραγόντων.