Εψές βράδυ

Ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια απόκτησε ωραιότατο βιντεοκλίπ. To έχω βάλει στο repeat και η φωνή του Αζναβούρ χορεύει στο δωμάτιο.

Ηετιώνεια Πύλη

Όταν ήρθε να πρωτοκατοικήσει ο Ηετίωνας τούτο το μέρος, μήτε που μπορούσε να φανταστεί την εξέλιξη του ανά τους αιώνες. 

Η ακτή στην οποία εγκαταστάθηκε, ανήκει σήμερα στην περιοχή της Δραπετσώνας και έχει υποστεί τέτοιες μεταμορφώσεις που αν είχαμε κοντά μας τον Ηετίωνα, θα έτριβε τα μάτια του και θα δυσκολευόταν να την αναγνωρίσει. Ή ακόμα και να την αναπνεύσει!

Κάπου εδώ κατέληγαν τα θαυμαστά Θεμιστόκλεια Τείχη που προστάτευαν την Αθήνα και την ένωναν με το πολύτιμο λιμάνι της, τον Πειραιά. Και πάνω σε αυτόν τον βραχώδη λόφο που δεσπόζει στα δυτικά του λιμανιού, οικοδομήθηκε το 411 π.Χ. μία μεγάλη πύλη. 

Που ονομάστηκε Ηετιώνεια προς τιμήν του πρώτου εκείνου οικιστή της περιοχής.

Μπορεί τα οχυρωματικά έργα των αρχαίων Αθηναίων να κακόπαθαν έκτοτε -από τους Σπαρτιάτες, τον Σύλα, τους Έρουλους και τον χειρότερο εχθρό όλων: την νεοελληνική αυθαιρεσία- αλλά σχετικά πρόσφατα, η Ηετιώνεια Πύλη ευτύχησε να αναδειχθεί επιτέλους. 

Με ωραιότατη αναμόρφωση του λόφου που παραδόθηκε πλέον ως ανοιχτός και επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος.

Και είναι στ'αλήθεια υπέροχη η βόλτα που μπορεί να κάμει κανείς εκεί. 

Για να θαυμάσει τους δύο κυκλικούς πύργους, τα εκτεταμένα τμήματα του εξωτερικού τείχους και την εντυπωσιακή τάφρο πλάτους 3,5 μέτρων και μήκους περίπου 100 μέτρων.

Χαίρομαι ειλικρινά με τέτοιες παρεμβάσεις που αποκαθιστούν τη σημασία, ειδικά σε μέρη πονεμένα όπως η Δραπετσώνα. 

Και θα χαιρόμουν ακόμα περισσότερο αν ο Πειραιάς αποκτούσε κάποιαν ώρα ένα στρατηγικό σχέδιο συνολικής του ανάταξης. Που δεν θα περιοριζόταν στα επιμέρους, αλλά θα τα ενέτασσε σε ενιαίες διαδρομές και θα τα επικοινωνούσε με πιο ουσιαστικούς τρόπους. Ώστε να τα γνωρίσουν και -μακάρι!- να τα εκτιμήσουν οι κάτοικοί του, αλλά συνάμα να τα αναζητήσουν και να τα απολαύσουν και οι επισκέπτες του.

Εγώ πάντως, τη βόλτα μου εκεί τη φχαριστιέμαι. Με τις λιακάδες μου και τις ησυχίες μου. 

Κι ας ζηλεύω λιγουλάκι τον Ηετίωνα που πρόλαβε να ιδεί τούτο το μέρος στη φυσικότητά του. Ε, ο καθείς χαίρεται τον λαχνό που του κληρώθηκε. 

Χίλιες Μύριες Πόζες #5

"Η Διχόνοια που βαστάει / ένα σκήπτρο η δολερή· / καθενός χαμογελάει, / πάρ' το, λέγοντας, και συ." (Ύμνος εις την Ελευθερίαν, Διονύσιος Σολωμός)

Δύο σκύλοι φιλονικούν σε μιαν όχθη του ποταμού Έλβα, στο Treppenviertel Blankenese.

#ΧίλιεςΜύριεςΠόζες

Nanana

Η Peggy Gou φλερτάρει με τους ήχους των 90s.

Χίλιες Μύριες Πόζες #4

“Σκέφτηκες άραγε ποτές σ' ένα σταθμό, σ' ένα εξπρές πόσοι καημοί, πόσες χαρές πόσες λαχτάρες.” 

Σιδηροδρομικός Σταθμός Κοπεγχάγης. 

#ΧίλιεςΜύριεςΠόζες

Χίλιες Μύριες Πόζες #3

Διασχίζοντας ένα θορυβώδες πανηγύρι στη Muxia της Γαλικίας. Η περιοχή φέρει τη δυσοίωνη ονομασία «Costa da Morte» λόγω των εκατοντάδων ναυαγίων που έχουν χαθεί στα ανοιχτά των δύστροπων ακτών της. Αν είσαι κάπως αλαφροΐσκιωτος, μπορεί και να διακρίνεις ανάμεσα στο πλήθος, τις βασανισμένες ψυχές που χορεύουν και τραγουδούν τον καημό του χαμού τους.

#ΧίλιεςΜύριεςΠόζες

Χίλιες Μύριες Πόζες #2

Ένας άνδρας, σκαρφαλωμένος στην Ponte de Dom Luís I, την εμβληματική μεταλλική γέφυρα του Πόρτο, λίγο πριν επιχειρήσει τολμηρό άλμα στο ποτάμι.

#ΧίλιεςΜύριεςΠόζες

Χίλιες Μύριες Πόζες #1

Σύμφωνα με τη διάσημη γιαπωνέζικη ρήση, μια εικόνα ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις. Υπάρχουν πράγματι εικόνες με μεγάλη αφηγηματική δύναμη, ακόμα και στον σημερινό κόσμο που η τεχνολογία έχει καταστήσει την καταγραφή των εντυπώσεών μας εκπληκτικά ευκολότερη. Ως αδέξιος λάτρης της φωτογραφίας, αποτυπώνω εδώ και χρόνια με τη μηχανή και το κινητό μου πολλές τέτοιες εικόνες -εκατομμύρια εικόνες. Που παραμένουν αποθηκευμένες στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή μου και στις οποίες -όποτε μου το επιτρέπει ο περιορισμένος χρόνος μου- επανέρχομαι. Για να τις ξαναδώ και να τις καταλάβω ίσως καλύτερα. Αποφάσισα λοιπόν να μοιραστώ εδώ μια σειρά από αυτές τις φωτογραφίες. Μία κάθε μέρα την ίδια ακριβώς ώρα. Χίλιες πόζες. Άλλοτε με κάποιον μικρό σχολιασμό, άλλοτε χωρίς. Γεροί να'μαστε, η χιλιοστή θα αναρτηθεί την 15η Ιουλίου 2026 -όχι τυχαία. (Πώς θα είμαστε αλήθεια σε χίλιες μέρες; Με πόσες κρίσεις θα έχει χρειαστεί να αναμετρηθούμε ως τότε;) Αν ισχύει η γιαπωνέζικη ρήση, θα ειπωθούν εντέλει ένα εκατομμύριο λέξεις. #ΧίλιεςΜύριεςΠόζες

WhyNik #6: The Music Played

Platters, Sinatra, Aznavour, Brenda Lee και Nat King Cole. Κλασικά πράγματα. Σε ένα playlist 60+1 λεπτών που μπορεί να ακούγεται γλυκερό, πολυφορεμένο ή παλιακό. Αλλά που επιτελεί το σκοπό για τον οποίο το έφτιαξα: να μου απαλύνει τα απογεύματα, ξεκουράζοντας τις σκέψεις μου σε έναν εξαγνιστικό ωκεανό από μελωδίες. 

Daily PopUp