Ένας από τους σύγχρονους εικαστικούς που παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον και θαυμασμό, είναι ο Αυστραλός Sean Layh. Οι πίνακές του εντάσσονται στην κλασική παράδοση της ρεαλιστικής, αφηγηματικής ζωγραφικής με υπέροχα χρώματα και καθηλωτική αξιοποίηση του φωτός και της σκιάς. Το πρόσφατο έργο του “The tragicall historie of Hamlet, Prince of Denmarke” πέραν της δεξιοτεχνίας στην αποτύπωση της έκφρασης, της στάσης του σώματος και των λοιπών υλικών στοιχείων της σύνθεσης, υπήρξε αφορμή για να επιβεβαιώσω πόσο συγκινητικά σύγχρονος μπορεί να είναι ο Σαιξπηρικός ήρωας και πόσο επίκαιρη παραμένει η περίφημη αμφιθυμία και αναποφασιστικότητά του.
Όπως ο Άμλετ, ο σημερινός άνθρωπος ζει σε έναν κόσμο θεσμικής αστάθειας, σε συστήματα που διαβρώνονται από την τοξικότητα και την παραπλάνηση, σε καθημερινότητες που συνταρράσσονται από εντεινόμενη σύγχυση. Δεν πάσχει από έλλειψη πληροφόρησης, αλλά από υπερπληθώρα ερεθισμάτων που δυσχαιρένουν την ικανότητα κριτικής ανάλυσης και λήψης αποφάσεων (paralysis by analysis). Έτσι, βυθίζεται στην υπαρξιακή κόπωση και στο εσωτερικό του δράμα, πολλές φορές καταστρέφοντας σχέσεις γύρω του (τις λογής λογής Οφηλίες). Τα διλήμματα καθίστανται σύνθετα και πιεστικά (Να μιλήσω ή να σιωπήσω; Να ρισκάρω ή να μείνω ασφαλής; Να ζήσω αυθεντικά ή να προσαρμοστώ; κ.λπ.), οι ενδείξεις δεν συνθέτουν ποτέ βεβαιότητες και οι διαψεύσεις έρχονται να επιτείνουν τη διστακτικότητα.
Όμως η σκέψη που δεν μετατρέπεται σε πράξη γίνεται σταδιακά φθορά, τόσο εξωτερική όσο και εσωτερική, συντρίβοντας σχέσεις και δυνατότητες. Η ζωή αναβάλλεται επ’αόριστον και η αναμονή της γίνεται άγχος και αγωνία. Ο Άμλετ μαθαίνει -πολύ αργά και με κόστος- ότι η αβεβαιότητα δεν εξαφανίζεται ποτέ και ότι απλώς κάποια στιγμή, η ζωή σε υποχρεώνει να αναλάβεις το κόστος επιλογών χωρίς να μπορείς να υπεκφύγεις άλλο από την ανάγκη τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου