Στ'αλάφρωμά σου

Επιμένω πως είναι αλλιώτικο το φως, εδώ. Πιο έντονο, πιο πηχτό, πιο γλυκό. Σχηματίζει τις μορφές με άλλον τρόπο. Αφήνει λιγότερες σκιές να σε συγκρατήσουν. Νιώθεις αλαφρότερος, σαν να'χεις λυτρωθεί από τη βαρύτητα.

Είναι αλλιώτικη όμως και η θάλασσα. Άλλοι ορίζοντες την καδράρουν. Δεν βλέπεις νησιά απέναντι, δεν βλέπεις στεριές. 

Φταίει -θα πεις- που καταδικάστηκε η Κύπρος να κοιτάζει μόνο νότια. Να βουτάει το βλέμμα της στο πέλαγος που της απέμεινε. 

Αυτό όμως της απέμεινε.

Η υπέροχη παραλία κάτω από τον αρχαιολογικό χώρο του Κουρίου, μοιάζει με ζεστή αγκαλιά π' απλώνει τα χέρια της. Σαν φροντιστική μάνα. Σαν ταπεινή ικέτιδα. 

Αφήνομαι στα διάφανα νερά της, εκτιμώντας ειλικρινώς την γενναιόδωρη τρυφερότητά της. 

Άλλωστε κι εγώ, γέννημά της αισθάνομαι. Άλλωστε κι αυτή, πατρίδα μου νιώθει.

Ιστορίες της πόλης

Μερικές φωτογραφίες από την Αθήνα του 2020. Τις είχα τραβήξει με το κινητό (προφανώς κατά τη διάρκεια κάποιου περιπάτου), τις αποθήκευσα σε ένα directory και αφέθηκαν έκτοτε στην ησυχία τους. Τις ανέσυρα σήμερα το πρωί, ενώ έψαχνα για κάτι άλλο. Δεν ξεύρω αν βγάζουν ένα νόημα, δεν νομίζω ότι έχουν κάποια συνοχή, δεν θυμάμαι τι σκεφτόμουν όταν τις έβγαζα. Εδώ καλά καλά δεν θυμάμαι ποιος ήμουν πριν πέντε χρόνια. Ας τις αποθέσω εδώ, να τις πάρει το ποτάμι.

Καλύβια Θορικού

Ένας από τους λόγους για τους οποίους έβρισκα πάντα ενδιαφέροντα τα Καλύβια (και πέραν των διάσημων ψητών τους) ήταν η ονομασία τους, την οποία φαίνεται πως έλαβαν από τον πρόχειρο καταυλισμό που έστησαν εδώ οι εργάτες των μεταλλείων του Λαυρίου και του Θορικού στ'αρχαία χρόνια. Αλλά και αργότερα, η ονομασία διατηρήθηκε και καθιερώθηκε καθώς αγρότες από τον Κουβαρά συνέχισαν να χτίζουν εδώ καλύβες για να διανυκτερεύουν την περίοδο της φύτευσης και της συγκομιδής. 

Ακόμα και σήμερα, θαρρώ, μπορεί κανείς να επιβεβαιώσει στον τόπο ετούτο ότι όλα είναι περαστικά κι εφήμερα: οι καιροί που ταξιδεύουν πάνω από τα Μεσόγεια, οι άνθρωποι που στήνουν φαγοπότια στις ταβέρνες, οι ζωές που μετριούνται με καλοκαίρια. Ένα κουβάρι από προσωρινότητες -γοητευτικές καθώς αφήνουν χώρο για το απροσδόκητο, αλλά και αποτρόπαιες καθώς δεν σου συγχωρούν καμιά πρόβλεψη. Στήνεις την καλύβα σου και όσο αντέξει.  

Dept. Q

Χωρίς να διεκδικεί δάφνες φοβερής πρωτοτυπίας, το Dept. Q (Netflix) με κέρδισε, κυρίως λόγω της σκηνοθεσίας και των ερμηνειών. Η συνταγή με τον τσαλακωμένο πρωταγωνιστή (πολύ συνεπής ο Matthew Goode στο ρόλο του κυνικού και υπερόπτη ντετέκτιβ που τρώει και μερικές σφαίρες λόγω της υπερβολικής του αυτοπεποίθησης), την ομάδα των outsiders που τον πλησιώνει και την υπόθεση που ξετυλίγεται αργά μέσα από μία σειρά μικρών αποκαλύψεων, καταφέρνει εντέλει να λειτουργήσει, διότι πολύ έξυπνα δίνει έμφαση στους χαρακτήρες και τη διαδικασία: την εμμονική επιμονή στη λεπτομέρεια και την κλασική προσέγγιση αστυνομικής διερεύνησης μιας υπόθεσης (μελέτη αρχειακού υλικού, ανακρίσεις, συνεχή follow-ups). Αρκετά αξιοπρεπής επιλογή για τους λάτρεις του neo-noir.

Suzanne

I would love to hold you if I can.

Μέγαρο Αρσακείου

Άρχισε επιτέλους να αποκαλύπτεται η όψη του Μεγάρου Αρσακείου προς τη Σταδίου, μετά από χρόνια εργασιών. Είθε να αποκαταστήσει κάπως την πληγωμένη αξιοπρέπεια του πολύπαθου δρόμου και να αναβαθμίσει το κάτω -πλήρως απαξιωμένο- μέρος του. 

Ωραία τα χρώματα που επιλέχθηκαν, αξιέπαινη η προσπάθεια διαφύλαξης της αρχιτεκτονικής ταυτότητας του κτηρίου -τέτοιες παρεμβάσεις μοιάζουν με μικρές νίκες στον ανέλπιδο πόλεμο κατά της ακαλαισθησίας και του βανδαλισμού. 

Δεδομένης μάλιστα της παντελούς αδιαφορίας από Δήμο και Πολιτεία για την κατάσταση στο κέντρο της πόλης, ως και το γνωστό κροκοδειλάκι που μοστραρίστηκε στη γωνία, μου φάνηκε πολύ συμπαθέστερο. 

Επίσης, βρήκα ιδιαιτέρως θαρρετή την απόφαση να εγκατασταθεί εκεί (και μάλιστα με γυάλινη, αστραφτερή βιτρίνα) το «Εμπειρία Ευρώπη»: πρώτον, διότι η ονομασία του μοιάζει σχεδόν να τρολαρει το τριγύρω περιβάλλον -ειδικά προς την Ομόνοια- και δεύτερον, διότι σε μια χώρα όπου ο αντιευρωπαϊσμός είναι μεν μειοψηφικός, αλλά εκφράζεται συχνά με βίαιο τρόπο, το εν λόγω μέρος φαίνεται σαν να προκαλεί την τύχη του.

Mare Adriatica

Ζεστός ήλιος, κρυστάλλινα, διάφανα νερά και κάμποσος κόσμος που απολαμβάνει ησύχως. Δίχως εκκωφαντικές μουσικές και ντβαντούρια. Εδώ στη Budva του Μαυροβουνίου, στις όμορφες, αλλά παγωμένες θάλασσες της Αδριατικής.

Lotus rules

Το βασανιστικό πρόβλημα της επιλογής μεταξύ cheesecake φιστικιού, cheesecake lotus και βάσκικου cheesecake, λύνεται ως γνωστόν με έναν μόνον τρόπο: τα παραγγέλνεις και τα τρία! 

📍Τοποθεσία: Samba Coffee Roasters, Πανόρμου

🏆Αποτίμηση: το lotus κέρδισε στα πέναλτι. 

⭐️Special guest star: τυχαία sugarfree γάτα στη διπλανή καρέκλα.