Προεδρικές απολαύσεις

Εζμέ, παστουρμαδοπιτάκια, σαλάτα με φακές, ρόκα και ντοματίνια, γύρος κοτόπουλο και -έτσι για τη γεύση- κιουνεφέ και καζάν ντιπί. Στον Πρόεδρο.

Χίλιες Μύριες Πόζες #18

Αρχοντικό του Νεράντζη Αϊβάζη, Καστοριά

#ΧίλιεςΜύριεςΠόζες

Πιο πολύ

Εσύ με ξέρεις πιο πολύ απ'΄όλους στη ζωή μου.

Χίλιες Μύριες Πόζες #17

‘Σε κάθε αγώνα που δίνει πλέον, σκοπός του δεν είναι να νικήσει τον αντίπαλο, αλλά να μην χάσει τον εαυτό του.’

Άγαλμα παλαιστή, Αχίλλειον, Κέρκυρα

#ΧίλιεςΜύριεςΠόζες

Psycho killer

When legends are covering legends.

Χίλιες Μύριες Πόζες #16

Κοιτάζοντας τους ουρανοξύστες στην απέναντι όχθη του ποταμού Γιανγκτσέ.

Σανγκάη, Κίνα

#ΧίλιεςΜύριεςΠόζες

ΤΚ421

Υπάρχουν πάρα πολλά για τα οποία απορώ. Ας προσθέσω κι αυτό στη λίστα μου για αυτή την εβδομάδα. Ο Lenny Kravitz έβγαλε ένα εξαιρετικό άλμπουμ που θα ζήλευε και ο Prince. Με funky ήχους, χορευτικά beats, ωραίες ροκιές. Κι έπειτα λάνσαρε ένα βιντεοκλίπ, στο πρώτο μισό του οποίου περιφέρεται τσίτσιδος -επιβεβαιώνοντας ότι στα 59 του βρίσκεται σε καλύτερη φυσική κατάσταση από εκείνη που είχαμε οι περισσότεροι στα 19 μας. Και όμως, έχει λιγότερα views από κλιπ τριτοτέταρτου έλληνα τράπερ που γρατζουνάει ανενδοίαστα την αφωνία του σε κακογραμμένα στιχάκια που αναπαράγουν αφελή στερεότυπα. Ναι, υπάρχουν πολλά για τα οποία απορώ -τα περισσότερα είναι πολύ πιο σημαντικά από ετούτο, αλλά ας προστεθεί στη λίστα.

Χίλιες Μύριες Πόζες #15

"My big fish must be somewhere." / Ernest Hemingway, The Old Man and the Sea

Kanazawa, Ιαπωνία

#ΧίλιεςΜύριεςΠόζες

I say "hey"!

Ίσως λίγοι θυμούνται ένα συγκρότημα που λεγόταν "4 Non Blondes". Αλλά εγώ το έχω συνδέσει με πολύ συγκεκριμένες αναμνήσεις μου από τις αρχές της δεκαετίας του 90 -με αγαπημένους μου ανθρώπους, με τα τελευταία σχολικά μου χρόνια, αλλά και με την πρώτη φορά που βρέθηκα στο Λονδίνο και το άκουγα τότε στα τοπικά ραδιόφωνα. Το cd των 4 Non Blondes βρισκόταν εκείνη την περίοδο σε περίοπτη θέση στο ράφι μου. Και παρότι το "What's up" ήταν το μεγάλο τους σουξέ, το τραγούδι που αγαπούσα πολύ ν'ακούω στο repeat ήταν ένα άλλο, υπό τον τίτλο "Spaceman".

Έχω πάψει να συνδέομαι συναισθηματικά με αντικείμενα, εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Αλλά περιέργως το έχω κρατήσει ακόμα εκείνο το cd -έστω κι αν δεν διαθέτω πλέον ούτε cd player για να το ακούσω. Οξύμωρο; Μάλλον. Αφελές; Ίσως. Δεν πειράζει.

Προσφάτως κυκλοφόρησε μια πολύ ενδιαφέρουσα διασκευή με την πάντα εξαιρετική Dolly Parton. Και με την Linda Perry -lead singer και στιχουργό/συνθέτρια των 4 Non Blondes- να συνοδεύει δίπλα με την κιθάρα της. Ήταν η αφορμή για να ανατρέξω στο cd, να χαζέψω ξανά το φυλλαδιάκι του εξωφύλλου και να κάμω κάτι ακόμα που δεν συνηθίζω καθόλου: να αναπολήσω τα δικά μου 90s. 

Χίλιες Μύριες Πόζες #14

"Because in the end, you won't remember the time you spent working in the office or mowing your lawn. Climb that goddamn mountain." - Jack Kerouac, "The Dharma Bums"

Giant's Causeway, Βόρεια Ιρλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο

#ΧίλιεςΜύριεςΠόζες