Αν είσαι καλοφαγάς άνθρωπος, εκτιμάς τις αυθεντικές γεύσεις και βρίσκεσαι στα Σκόπια, αναζήτησε μερακλίδικο ταβερνάκι υπό το όνομα «Куќа» (προφέρεται «κούτσα» και σημαίνει «σπίτι»). Προειδοποιώ ότι θα δυσκολευτείς να το βρεις γιατί είναι κάπως κρυμμένο πίσω από ένα πάρκινγκ και ένα μαντρότοιχο σε μία περιοχή της πόλης που μεταμορφώνεται αυτή τη στιγμή, καθώς τριγύρω ξεπηδούν μονδέρνα και αψηλά κτήρια πολυτελών διαμερισμάτων και γραφείων -περιπλανήσου λίγο, θα εντυπωσιαστείς.
Αν τελοσπάντων τα καταφέρεις και το εντοπίσεις, θα αποζημιωθείς. Η ατμόσφαιρα του χώρου παραπέμπει σε βαλκανικό χωριατόσπιτο ή παραδοσιακό καπηλειό: βαριά, ξύλινα τραπέζια, ρουστίκ διακόσμηση, παλιές φωτογραφίες, πήλινα σκεύη. Ένας πολύ πρόθυμος και χαμογελαστός πιτσιρικάς ήρθε να πάρει την παραγγελία και πιάσαμε λίγο την κουβέντα.
Πέραν της «μακεδονικής σαλάτας» (πρόκειται περί αγγουροντομάτας με πιπεριές και μαϊντανό) και τα φασόλια φούρνου («Tavče gravče») που αποτελούν κλασικό τοπικό πιάτο, πήρα μερικά κεμπάπ και βεβαίως το αγαπημένο μου ajvar, που είναι ένας παχύς πολτός από κόκκινες πιπεριές Φλωρίνης, σκόρδο και μελιτζάνα (αν είσαι χαμουτζής, το λες και «άλειμμα» -αν είσαι καρντάσης, το λες «αλοιφή»). Θεσπέσιες γεύσεις, τίμιες μερίδες, ντόμπρα εξυπηρέτηση. Γιατί καλό το γκουρμέ και το τρέντι, αλλά εγώ πιο φχαριστημένος και χορτασμένος φεύγω πλέον από τέτοια μέρη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου