Trustfall

"The best way to find out if you can trust somebody is to trust them." - Ernest Hemingway

Easter egg

Οι πασχαλινές εικονογραφίες έλκουν την καταγωγή τους σε σύμβολα και παραδόσεις παγανιστικών εποχών: ο λαγός συνδέεται με την αναπαραγωγή και τον ερχομό της άνοιξης, ενώ το αυγό συμβολίζει τη γέννηση, την εκκόλαψη ή και την ανάσταση του Ιησού από τον τάφο. Εδώ στον προτεσταντικό Βορρά, μπορεί το Πάσχα να στερείται της πιο μυσταγωγικής τελετουργίας των Καθολικών ή των Ορθοδόξων, αλλά τα μαγαζιά και οι βιτρίνες γεμίζουν αυτή την εποχή με ανοιξιάτικα παστέλ χρώματα, ευχάριστες φλοράλ απεικονίσεις και λαχταριστά σοκολατένια αυγά με χαρούμενες διακοσμήσεις. 

Ακόμα κι αν η σχετική αισθητική δεν είναι πολύ του γούστου σου, δεν μπορεί παρά να παραδεχτείς ότι τα λογής λογής καλούδια που μοστράρονται για παράδειγμα στα ράφια του Alsterhaus στο κέντρο του Αμβούργου, σε προκαλούν να τα αγοράσεις, παραδίδοντας μαθήματα υποδειγματικού packaging. Και δοκιμάζοντας τις καταναλωτικές σου αντιστάσεις.

Διακόσια δύο

Διακόσια δύο χρόνια. Μεγαλειώδη, αυτοκαταστροφικά, λαίμαργα, στερημένα, ουσιώδη, επιπόλαια, διονυσιακά, οδυνηρά, διαυγή, σκιώδη, φαντασιακά, υπερβατικά, συναισθηματικά. Όπως και να τα αποτιμήσεις, γεμάτα τα βρίσκεις -με ζωές και με νοήματα. Με θριάμβους και συντριβές. Με αφηγήσεις που μας συναρπάζουν και μας εξοργίζουν. Που μας ενώνουν και μας χωρίζουν. 

Χρόνια μας πολλά και ας μην συμφωνούμε ούτε καν στο πώς αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας ή στο αν πρέπει να εορτάζουμε τα γενέθλιά μας. Είθε να βρούμε κάποια στιγμή τον εαυτό μας στη συνάντηση με τον άλλον και όχι στη συνεχή αντιπαλότητα μαζί του. Είθε να αντικρίσουμε κάποτε με την ίδια γενναιότητα όχι μόνον τις αρετές μας, αλλά και τις αγυρτείες μας. Είθε να ξεκινήσουμε μια μέρα τη συζήτηση από την αυτοκριτική μας και όχι από την αυτάρεσκη δήλωση της ανωτερότητάς μας. 

Χρόνια μας πολλά, λοιπόν. Καλοσεργιανισμένα στα γαλανόλευκα καλοκαίρια μας, καλοζωισμένα στα παρεΐστικα τραπέζια μας και καλοτραγουδισμένα στους ιδανικούς έρωτές μας.

I put a spell on you

Because you’re mine.

Αθηναϊκές αφηγήσεις

Κολωνός

Αμπελόκηποι

Προμπονάς

Λιοσίων

Σεπόλια

Περισσός

Μετά από (άλλη) μια δύσκολη εβδομάδα με δεκαπεντάωρα συνεχούς εργασίας σε καθημερινή βάση, η ανάγκη αποφόρτισης ήταν πλέον κατεπείγουσα. Αποφάσισα λοιπόν να περπατήσω -αφενός για να κινηθώ λίγο και αφετέρου για να τακτοποιήσω τις σκέψεις μου. 

Από τη Νέα Ιωνία μέχρι την Κυψέλη βρέθηκα. Και από τα Άνω Πατήσια μέχρι την Κολοκυνθού. Καμιά εικοσιπενταριά χιλιόμετρα έγραψε το προσωπικό μου κοντέρ από το απόγευμα της Παρασκευής μέχρι το μεσημέρι του Σαββάτου. Με βήμα σχετικά γοργό και στάσεις μόνο για τα μικρά ενσταντανέ που συνηθίζω να καταγράφω με το κινητό μου.

Την χαρτογραφώ χρόνια, αυτήν την πόλη. Καυχιέμαι πως την ξέρω όσο ελάχιστοι -δεν φαντάζεσαι πόσο! Μου είναι απολύτως οικείες οι εκφράσεις της, μου είναι γνώριμες οι αντιδράσεις της, μου είναι προβλέψιμες οι αφηγήσεις της. Θα σου το πω όμως ειλικρινά: με βαραίνει η συγγένεια της.

Cry me a river

Να το πάρει το ποτάμι.

Jede Woche eine neue Welt

Απολαμβάνοντας έναν καφέ (μετά συνοδείας μπρέτσελ, ρολού κανέλας και του απαραίτητου cheesecake) και χαζεύοντας τα προϊόντα της εβδομάδας. Στο πάντα ευχάριστο περιβάλλον ενός Tchibo -που δεν το χρησιμοποιώ μόνο ως case study στις διαλέξεις μου, αλλά και το τιμώ συστηματικώς! ☕️🥨🥮

The Last Days of Pompeii: Embracing the Potential of AI in Education and Academic Research

Recently, I engaged in a thought-provoking discussion about the impact of artificial intelligence (AI) on the academic world with my postgraduate students. As an educator, I recognized the immense potential of AI to transform the way we teach and learn. There is no doubt that we are living history in the making and that these new technological advancements are game-changers in academia. However, I also acknowledged the concerns and fears that many of my colleagues around the world share about the ease of academic dishonesty and plagiarism through AI.

As an analogy, I likened the current situation to the last days of Pompeii; a technological "Vesuvius" has just erupted, erasing the old world and ushering in a new one. But instead of trying to prohibit or avoid the use of AI, I encouraged students to enthusiastically embrace it - and at least to some of them, this approach was pretty much unexpected, coming from an educator.

As the field of artificial intelligence continues to advance, there has been increasing debate and concern about the use of AI models, particularly in the realm of academic research. Some universities have called for the prohibition of AI models such as Open GPT, citing concerns about biases and inaccuracies in the data, as well as the potential for these models to displace human researchers and provide unethical shortcuts to students. However, it is important to consider the many benefits that AI models can offer in education and academic research. For example, AI models can help analyze vast amounts of data and generate insights that might otherwise be missed or overlooked by human researchers. They can also help identify patterns and connections between data points that might not be immediately apparent. In the same time, they can certainly accelerate the students’ ability to gather information and conduct an analysis, making it much easier to prepare an academic paper.

Like any tool, AI models must be used with care and attention to detail to ensure that the results are accurate and reliable. This means that researchers or students must take the time to carefully evaluate the data they are using, as well as the algorithms and models they are employing to analyze that data. Lately, there are many articles and social media posts documenting quite disturbing errors in texts prepared by AI tools, giving more evidence to those that remain skeptical. However, this does not mean that we should avoid using AI models altogether. Instead, we should embrace the potential that these tools offer, while also remaining vigilant and critical in our approach to their use. Ultimately, the use of AI models represents a remarkable opportunity, and we should not allow fears or concerns to prevent us from exploring the full range of possibilities that these tools offer.

As my final advice to my students, I urged them to become acquainted with the potential of AI and to be inspired by the possibilities it offers. However, I also stressed the importance of remaining critical, as all scientists should, and of double-checking the final conclusions of any analysis conducted by AI to ensure that the outcome aligns with their own opinions and views. While the use of AI can enable us to move faster, we must be careful not to lose sight of our values and ethics in this fast-paced race. This challenge presents an opportunity for education to teach students how to engage with these powerful tools while maintaining a critical and ethical perspective. It's a challenge that we must all strive to meet.

Τα λουλούδια στην κυρία

Υπάρχουν πολλοί λόγοι γιατί το "Flowers" της Miley Cyrus σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο στις πλατφόρμες και θέτει ισχυρή υποψηφιότητα να αναδειχθεί ως το πιο επιτυχημένο τραγούδι της χρονιάς. Κατ'αρχάς, πρόκειται για ένα ωραίο και έξυπνα χτισμένο τραγούδι που σε κερδίζει από το πρώτο άκουσμα και αποτυπώνεται εύκολα στη μνήμη σου. Κατά δεύτερον, η Cyrus είναι μία εξαιρετική ερμηνεύτρια με πολύ αναγνωρίσιμη χροιά και μεγάλες δυνατότητες: επομένως μπορεί να προσδώσει ταυτότητα σε ένα τραγούδι που μοιάζει με απαγγελία και ίσως θα ατυχούσε σε πιο συμβατικές φωνές. 

Αλλά ο πιο σημαντικός λόγος της επιτυχίας είναι ότι το τραγούδι στηρίζεται σε ένα αφήγημα, το οποίο η Cyrus αξιοποιεί με εξαιρετικά ευφυή τρόπο. Πρόκειται για ένα μήνυμα προς τον πρώην της (Liam Hemsworth) που την απάτησε και τον οποίον περιπαίζει με διάφορους -λιγότερο ή περισσότερο συγκαλυμμένους- τρόπους μέσα από τους στίχους του τραγουδιού και τις σκηνές του videoclip. Η δήλωση είναι σαφής: απορρίπτω τις τοξικές σχέσεις, θέτω την προσωπική μου ευημερία ως προτεραιότητα και διεκδικώ την ευτυχία ως υπέρτατο δικαίωμα. Το αφήγημα ανταποκρίνεται απολύτως στην εργώδη προσπάθεια πολλών για διασφάλιση της αυτοεκτίμησης και απόρριψη ενός ετεροπροσδιορισμού που αποδεικνύεται ύποπτος και επικίνδυνος. Οι άλλοι μπορεί να σε απογοητεύσουν, να σε προδώσουν, να σε κακοποιήσουν. Επομένως, ο μόνος στον οποίο μπορείς να στηριχθείς είναι ο εαυτός σου και άρα εκείνον προτάσσεις και σε εκείνον ομνύεις. 

Οι σημειολογικές αναφορές στην προσωπική της ιστορία, αλλά και η ικανότητα των στίχων να λειτουργήσουν ως ξέσπασμα αγανάκτησης και μνημείο δικαίωσης για ανθρώπους που έχουν νιώσει θύματα εντός των σχέσεών τους και ταυτίζονται εν προκειμένω με την Cyrus, αποτελούν έναν ακαταμάχητο συνδυασμό επιτυχίας. Συνάμα, συνιστούν ένα υποδειγματικά επιδραστικό storytelling που κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε εφεξής να διδάσκεται σε σχολές επικοινωνίας, συγγραφής και marketing. 

Pop Louis Vuitton

Πολύ έξυπνη η απόφαση της Louis Vuitton να συνεργαστεί με την εκκεντρική και επιδραστική Yayoi Kusama και να ντύσει τα προϊόντα και τα καταστήματά της με τα πολύχρωμα σχέδιά της. Η θεόρατη Kusama που αγκαλιάζει το κτήριο της εταιρίας στην Champs Elysées έχει γίνει μεγάλη ατραξιόν στο Παρίσι, ενώ προχθές που περνούσα από τη Βουκουρεστίου, διαπίστωσα πως και το εν Αθήναις κατάστημα έχει παραδοθεί σε μια ευχάριστη pop art ψυχεδέλεια.